طراحی لباس و شناخت مبانی هنرهای تجسمی

مبانی طراحی لباس

طراحی لباس و شناخت مبانی هنرهای تجسمی

طراحی لباس عناصر اولیه هنر های تجسمی عبارت است از:نقطه.خط.شکل.جهت.رنگمایه.بافت.نسبت و مقیاس.بعد و حرکت

نقطه

طراحی لباس نقطه ساده ترین و تجزیه ناپذیرترین عنصر در ارتباط بصری مبدا پیدایش فرم و شاخص فضاست نقطه در دوسر یک خط واقع است یا در محل برخورد دو خط در سطح یا فضا قرار دارد. طراحی لباس نقطه هرکجا که باشد چشم را شدیدا به خود جلب می کند.

طراحی لباس مجموعه چند نقطه خاصیت اتصالی دارد به عبارت دیگر قادر است چشم را راهنمایی کند و این قابلیت چشمبا زیاد شدن تعدادنقاط و نزدیک شدن آن ها بع یکدیگر افزایش می یابد.نقطه به عنوان ساده ترین عنصر تصویری دارای ارزش نسبی است و در شرایط خاصی جلوه های تازه به خود می گیرد و نمود آن متغییر می شود و حتی ارزش تصویری تازه ای می یابد.

طراحی لباس و تاثیر و کاربرد نقطه در لباس

طراحی لباس می توان روی اندام نقاطی را در نظر گرفت و درباره تاثیرات آن ها بحث کرد.برای مثال انتهای ساسون ها نقاط حساسی به حساب می آیند که جایگزین شان روی اندام نقش مهمی ایفا میکرد.

طراحی لباس اگر نقطه انتهای ساسون در محل تقاطع ساسون با خطوط فرضی افقی بدن قرار می گیرید توجه بیننده به آن نقطه بیشتر جلب می شود و حالت سکون را تشدید می کند.بنابراین طراحی لباس در اندام های سایز بالا اگر نقطه انتهایی ساسون سرشانه اندکی بالاتر از نوک سینه قرار گیرد مناسب ترین فرم حجم سینه را نشان میدهد زیرا چشم  را از برجسته ترین نقطه سینه دور میکند.همچنین در اندام هایی که باسن یا شکم برجسته و بزرگی دارند بهتر است انتهایی پنس بالاتر از برجسته ترین قسمت شکم یا باسن قرار گیرد تا بر آن ها تاکید نشود.

دکمه محل تقاطع خطوط یقه و برش ها با یکدیگر و همچنین تمامی نگین های تزئینی کارشده روی لباس همگی نقطه محسوب می شوند.نقطه تقاطع خط های عمودی . طراحی لباس افقی و شکسته در لباس به علت تاکید بیش از اندازه بر سکون باعث جلب توجه بیننده به محل قرار گیری خودش می شود.یکی از کاربرد های این ویژگی آن است که طراح لباس می تواند برای دور کردن نظر بیننده از ناحیه باسن از ترفند تاکید بر نقاط تقاطع برش های عمودی و افقی در ناحیه سینه استفاده کند.

دکمه به عنوان یکی از حساس ترین نقاط در طراحی لباس کاربرد فراوانی دارد. طراحی لباس تنوع رنگ.اندازه.برجستگی و فرورفتگی.فرم.میزان درخشندگی.محل جایگیری تعداد دکمه از جملع عناصر مورد توجه در به نمایی اندام هستند.

خط

طراحی لباس یکی از قانع ترین عناصر در هنر های تجسمی است که تعریف عمومی اش مبتنی بر زایش آن از تکرار نقطه است.خط شاخص شکل است. طراحی لباس به طور کلی هر شیئی را ک لمس می کنیم می تواند به منزله بهترین نمایش خط باشد.از نظر بصری عینیت پدیده ها و واقعیت اشیاء با خط ارزش تجسمی می یابد.

شکل

طراحی لباس شکل از اصلی ترین ویژگی های بصری سطح است که با خط پیرامونی آن قابل تشخیص است و در عین حال خواص نقطه و خط را نیز دارد. طراحی لباس شکل ها به فرم های اولیه دایره و مربع و مثلث و فرم های گوناگون و شکل های دو بعدی یا سطح و سه بعدی یا حجم دار وجود دارند. طراحی لباس شکل های هندسی و منظم و غیر هندسی و نا منظم و شکل های طبیعی و اشکال ناشناخته جزو انواع شکل هستند که هر یک براساس کیفیات بصری ویژه شان تاثیرات روانی متفاوتی دارند.

رنگمایه

طراحی لباس بینایی چیزی نیست جز تشخیص رنگمایه ها از یکدیگر.عمل دیدن به علت تنوع در تاریکی و روشنایی رنگمایه انجام میگیرد و این تنوع به دلیل وجود نسبی نور است.معمولی ترین روابط فضایی را سایه روشن به وجود می آورد و یک شکل می تواند از خاکستری های ملایم ایجاد شود. طراحی لباس عوامل اصلی در رویت یک جسم و ارزیابی آن عبارت است از1-اندازه جسم2-کنتراست3-میزان روشنایی4-زمان رویت

هرچه جسم کوچکتر و کنتراست مربوط به جسم و اطراف آن کم تر باشد رویت آن مشکل تر می شود.

رنگ

طراحی لباس انسان تمامی دانش و تجربه خود را در جهان هستی به کمک دو عنصر فرم و رنگ کسب می کند.رنگ کیفیتی است که به موجب آن اشیاء نمودهای مختلفی را به چشم جلوه گر می سازند برحسب آنکه چه نوری منعکس می کنند دیده می شوند. طراحی لباس نحوه استفاده و توزیع رنگ در فضا بسته به 1-وسعت کارکرد فضا2-میزان نور3-ویژگی های کیفی فضا تغییر می کند.

بافت

طراحی لباس بافت ویژگی خاص یک سطح است که به ماده و ساختار آن مربوط می شود و بیانگر نرمی یا سختی نسبی و گویای کیفیت ظاهری مواد به کار رفته در ساخت آن است.به طور کلی بافت بر دو نوع استبافت لمسی که واقعیت فیزیکی دارد و با لمس کردن درک می شود و طراحی لباس بافت بصری که قابل مشاهده و محسوس است و می تواند ملموس نیز باشد.

مقیاس

طراحی لباس همه عناصر بصری می توانند در ارتباط با یکدیگر بر همه تاثیر بگذارند و تاثیر یکدیگر را تعدیل کنند و تغییر دهند.مهم ترین دلیل این تعامل اشل یا مقیاس است.اندازه شکل ها نسبت به یکدیگر مقیاس نامیده می شود. طراحی لباس عنصری کوچک به نظر نمی رسد مگر آنکه در مجاورت عنصری بزرگ قرار گیرد و نسبت به این کوچکی به مقیاس آن نسبت به سایر اشکال موجود در آن محیط بستگی دارد.

جهت

طراحی لباس هر یک از شکل های اصلی دارای سه جهت اصلی با معنای خاص خودش است به این صورت که مربع جهت عمودی و افقی و مثلث جهت مایل و دایره جهت دورانی  دارد که هر یک تداعی کننده معنای خاص خودشان هستند. طراحی لباس جهت عمودی افقی مهم ترین مرجع برای حفظ تعادل و تحرک است که در طرح ترکیب بندی ها باید رعایت شود.جهت مایل به معنای نبود تعادل است.

حرکت

طراحی لباس عنصر بصری حرکت مانند بعد سوم و بافت بصری بیش تر به صورت کاذب در صفحه دو بعدی طراحی می شود ودر حقیقت صورت حقیقی ندارد. طراحی لباس با استفاده از فنون و تکنیک های بصری می توان پاره ای خصوصیات بصری را به صورت کاذب به وجود آورد فن سایه روشن.پرسپکتیو.توهم برجسته بودن تصویر و ایجاد توهم حرکت در یک شکل ثابت و بی حرکت از جمله آن فنون است.


مبانی طراحی لباس
اعظم عابدینی

 

طراحی لباس و شناخت مبانی هنرهای تجسمی