طراحی لباس

طراحی لباس و گروه های مختلف دوخت  

 مجموعه دوخت سفارشی طراحی لباس
طراحی لباس به مشتریان خاص مانند هنرمندان و سلبرتی ها اختصاص دارد، این لباس ها کاملاً متناسب با سایز مشتریان دوخته می شوند. طراحی لباس این گونه لباس ها فاقد برچسب قیمت هستند، البته برای مشتریانی در این سطح نیز نیاز به اتصال برچسب قیمت به لباس نیست. طراحی لباس مجموعه لباس های دوخت سفارشی 2 بار در سال در ماه های ژانویه و ژوئیه یعنی آغاز فصل مد جدید طراحی لباس در حداقل 50 طراحی از لباس شب و روز برای مشتریان به نمایش در می آیند.
 مجموعه پوشاک آماده طراحی لباس
طراحی لباس مجموعه پوشاک آماده بر اساس اندازه های استاندارد تولید شده و برای عموم مردم جامعه ارائه می شود. این مجموعه به دلیل بکار گیری سایز استاندارد برای تولید انبوه مناسب است. طراحی لباس طراحی لباس پوشاک آماده نیز خود به دو بخش تقسیم می شود : مجموعه طراح و مجموعه تولید انبوه. مجموعه طراح دارای کیفیت بالاتری ست و به منظور تبلیغ برای مجموعه تولید انبوه عرضه می شود

فرآیند طراحی لباس از عناصر زیر تشکیل می شود 

جنس پارچه طراحی لباس : طراحی لباس باید متناسب با نگاه، احساس و روحیات اغلب مشتریان انتخاب شود. در انتخاب جنس پارچه همچنین باید شرایط آب و هوایی و فصلی نیز مورد توجه قرار گیرد. صدها نوع گوناگون از پارچه در دسترس طراحان قرار دارد.

 طراحی لباس چاپ پارچه : درطراحی لباس ،  رنگ ها و تم انتخابی برای چاپ و طرح پارچه باید متناسب با فصل انتخاب شود. ایده آل است که رنگ زرد روشن در زمستان و رنگ های تیره در زمستان مورد استفاده قرار نگیرند.

 تزئینات روی لباس : مانند گلدوزی، مهره دوزی، تور دوزی و

الگواین مورد ساختار اصلی لباس را شکل می دهد. به همین علت طراحی الگو طراحی لباس از اهمیت خاصی برخوردار است و اساساً نقشه قطعاتی است که با دوخته شدن به هم لباس را به وجود می آورند

اندازه گیری طراحی لباس: طراحی لباس از مهم ترین موارد در این حرفه اندازه گیری است. بدست آوردن الگوی درست نیز با اندازه گیری دقیق نسبت مستقیم دارد.

تحقیق درباره مد طراحی لباس : با مطالعاتی دقیق درباره روند مد در فصل آینده می توان بهترین طراحی را انجام داد

ایده برای طراحی لباس :
طراحی لباس خلاقیت در طراحی و ایجاد لباس با شناخت کامل و توانایی بهره گیری از آن در طراحی و خلق لباس ایجاد می شود.
طراحی لباس جهت طراحی لباس همواره نیاز نیست تا از ابزارهای تجسمی بهره برد. گاهی می توان با مواد اطراف و الهام گرفتن از بسیاری از اشیا و اجسام مختلف یک طراحی لباس جدید را ایجاد کرد.
طراحی لباس برای مثال با استفاده از برگ های درخت و نوع پوشش آن یک دامن را طراحی نمود.

طراحی لباس داشتن ایده و ایجاد خلاقیت یکی از مهم ترین ابزار بخش هنری است که سبب طراحی یک مد و لباس جدید می گردد. ایده و خلاقیت در ذهن تمامی انسان ها وجود دارد و طراحی لباس تنها کافی است بر روی مسئله مورد نظر تمرکز داشته باشند.
طراحی لباس طراحان لباس بیش از دیگر افراد باید بر روی ایده پردازی تمرکز داشته و با فکر قوی و بهتر بتوانند به این عمل بپردازند. طراحی لباس ایده گیری با تمرکز و دید خوب به اطراف ایجاد می شود.
طراحی لباس طراحان باید ابتدا هدف خود را مشخص کرده و پس از آن به ترسیم مانکن بپردازند و طراحی لباس با شناختی که نسبت به مواد پیدا کرده اند به طراحی لباس مورد نظر بپردازند

صنعت مد در جهان 
این روزها صنعت طراحی مد در بسیاری از کشورهای جهان محبوبیت فوق العاده ای است. کشورهای مثل ایتالیا سابقه ای دیرینه در این عرصه دارند و به تازگی کشورهایی مثل ترکیه نیز با ظهور طراحان بزرگ خود را در این عرصه مطرح کرده اند

طراحی لباس در ایتالیا
خانه های مد ایتالیایی افسانه ای مانند دولچه و گابانا، پرادا، ورساچه، والنتینو و... در سراسر جهان از محبوبیت خاصی برخوردار هستند. به واسطه صنعت مد و طراحی لباس در ایتالیا این کشور  توانسته نام خود را با فشن و کالاهای لوکس به تمام دنیا بشناساند.

در مورد طراحی لباس در ایتالیا بیشتر بدانید 

طراحی لباس در ترکیه 

پس از رونق دنیای مد در ایتالیا،ترکیه نیز در دهه های اخیر با بهره گیری از مدلهای اروپایی، علم طراحی لباس در ترکیه را  گسترش داده و امروزه به یکی از مهمترین قطب های صادرات لباس در جهان تبدیل شده است
رشته طراحی لباس در بسیاری از دانشگاه های ترکیه به عنوان یک رشته ی هنری تدریس و سالیانه دانشجویان بسیاری از ایران برای تحصیل به این کشور می روند

در مورد طراحی لباس در ترکیه بیشتر بدانید

چگونه می توان حرفه طراحی مد را آغاز کرد؟

طراحی لباس شکلی از هنر است بنابراین شما به عنوان یک طراح باید دارای شخصیتی خلاق و هنری باشید. همچنین باید مهارت کافی را در نقاشی دارا بوده تا بتوانید ایده های ذهنی خود را بخوبی روی کاغذ پیاده کنید.
نیازی نیست یک هنرمند زبده باشید، ولی باید مهارت خاصی در ترکیب رنگ ها، تن و سایه ها داشته باشید.
همچنین باید قادر به کار با پارچه و استفاده از منسوجات به شیوه ای خلاق و اصیل باشید. اولین چیزی که در این حرفه اهمیت ویژه ای دارد، قدرت تخیل است. شما باید توان این را داشته باشید که طرح خود را به صورت سه بعدی در ذهنتان مجسم کرده و از همه نظر آن را بررسی نمائید.
طراحان باید از تغییرات بازار مد آگاه باشند و لحظه به لحظه اخبار مد را دنبال کنند. آنها باید علاقمند به یادگیری چیز های جدید و خواندن مجلات، وب سایت ها و کتاب های تاریخی و مدرن باشند و همچنین از تاریخ طراحی مد آگاه باشند. از دیگر نکاتی که برای موفقیت در این حرفه ضروری است علاقمند بودن به هنر است.
فردی که می خواهد طراحی لباس را حرفه خود قرار دهد باید در هر فرصتی از نمایشگاه های هنری بازدید کرده و با هنرمندان و خالقین اثرهای هنری در تعامل باشد و از تجربیات آنها استفاده کند.

یک طراح لباس در زمینه تجربیات خیاطی نظیر برش، پارچه شناسی، دوخت و... نیز باید دستی بر آتش داشته باشد و بتواند تفاوت موجود بین سطوح کیفیتی مختلف پارچه ها را تشخیص دهد.
داشتن درک درست از شیوه زندگی و نیاز های و خواسته های مشتریان نیز در هنر طراحی لباس از ملزومات است. طراحان باید دارای مهارت های ارتباطی خوبی باشند و بتوانند ایده های ذهنی خود را به خوبی بیان کنند. و مهم ترین چیز  این است که فرد طراح دارای ایده های بدیع، جدید و اورجینالی باشد تا بتواند نظر مخاطبین را جلب کند و در کار خود موفق شود

 

طراحی مد

 هنر استفاده از طراحی، زیبایی شناسی (حسّیک) یا زیبایی طبیعی برای خلق پوشاک و زیورآلات است، طراحی مد متأثر از نگرشهای اجتماعی، فرهنگ‌ها و جوامع مختلف بوده و به اندازهٔ همین تفاوت‌ها دارای تنوع بالایی است. طراحان مد به طرق متفاوتی در بخش‌های طراحی پوشاک و زیورآلات کار می‌کنند، بعضی به تنهایی و بعضی به عنوان بخشی از یک گروه به این حرفه مشغول هستند. آنها با تلاش برای طراحی لباس‌های زیبا و باب طبع جامعه سعی در ارضاء تمایل مصرف‌کنندگان دارند. به دلیل اینکه طراحی و ارائهٔ لباس‌های جدیدی که مورد پسند عموم قرار بگیرند فرایندی زمان بر است، متخصصین این حرفه در عین حال باید بتوانند به طور دقیق زمان تغییر سلیقهٔ مصرف‌کننده را پیش بینی کنند. مد و رسانهٔ آن که پوشاک است نمادی از وضعیت اجتماعی و اقتصادی جوامع هستند.

طراحان مد تلاش می‌کنند تا لباسی که طراحی می‌کنند تابعی از زیبایی و دل‌انگیزی باشد، آنها باید در نظر داشته باشند که هر نوع لباسی چه مخاطبی دارد و همچنین در چه موقعیتی پوشیده می‌شود. آنها برای انجام این مهم محدوده‌ای وسیع از مواد و ترکیبات آن و همچنین طیف گسترده‌ای از رنگها، الگوها و سبک‌ها را در اختیار دارند. با وجود اینکه لباس‌های روز و معمولی بیشترین میزان لباس‌های مصرفی را تشکیل می‌دهند و در محدودهٔ سبک‌های قراردادی متداول و مرسوم قرار دارند، لباس‌های رسمی و لباس‌های شب که برای مراسم خاص و مهمانی‌ها استفاده می‌شوند نیز مطلوب هستند و مخاطبان خاص خود را دارند.

برخی از لباس‌ها به طور خاص برای یک شخص ساخته می‌شوند. دوخت سفارشی یا «اوت کوتور» یا خیاطی قراردادی از جمله روش‌هایی هستند که برای این منظور به کار می‌روند. با این وجود امروزه پوشاک بیشتر برای بازار انبوه، به خصوص لباس‌های روز و معمولی طراحی می‌شوند.

ساختار

یک نمایش مد

طراحان لباس از راه‌های متنوع و متفاوتی می‌توانند کار کنند، برای مثال آنها می‌توانند به شکل تمام وقت در خانهٔ طراحان که متعلق به صاحبان طرح هاست برای یک مد خاص یا به صورت انفرادی یا به عنوان بخشی از یک گروه کار کنند. طراحان مستقل روی طرح‌های خودشان کار می‌کنند و پس از اتمام کار، طرح‌های خود را به خانه‌های مد یا به طور مستقیم به مغازه‌ها و تولیدی‌های لباس می‌فروشند و لباس‌ها خریدار طرح را می‌خورند. برخی از طراحان برچسب‌های خودشان را می‌سازند که تحت آن طرح هایشان با نام خودشان در بازار عرضه می‌شوند. بعضی از طراحان نیز خود کارفرما هستند و برای مشتریان منحصربه فرد و خاصی طراحی می‌کنند. بعضی دیگر از طراحان در بخش مد برتر  فعالیت می‌کنند و کارهای خود را برای فروشگاه‌های تخصصی یا فروشگاه‌های حوزهٔ مد برتر می‌فرستند، این طراحان که به دنبال بنا نهادن گرایش‌های مد هستند لباس‌های مبتکرانه و بدیع خلق می‌کنند. با این حال اکثر طراحان مد ایده‌های نوآورانهٔ خود را برای بازار انبوه لباس‌های زنانه، مردانه و کودکانه به کار می‌برند و در استخدام تولیدکنندگان پوشاک هستند.

از بزرگترین مارک‌های طراحانی که نام تجاری خودشان را دارند، می‌توان به ابرکرومبی اند فیچ، جاستیس و جوسی اشاره کرد که به احتمال زیاد توسط گروهی از طراحان منحصر به فرد طراحی می‌شوند که تحت کارگردانی یک مدیر طراحی کار می‌کنند.

طراحی پوشاک

طراحان لباس علاوه براینکه به شکل‌های متفاوتی کار می‌کنند، به طرق متفاوتی نیز طراحی می‌کنند. بعضی ایدهٔ اولیهٔ طرح خود را روی کاغذ پیاده می‌کنند در حالیکه بعضی دیگر با آویزان کردن پارچه بر روی فرم ابتدایی لباس، طرحی را که می‌خواهند تصور می‌کنند و برخی نیز به کمک نرم‌افزارهای کامپیوتری طرح لباس مورد نظرشان را ترسیم می‌کنند. زمانی که طراح به طور کامل از تناسب و هماهنگی پارچه‌ها راضی باشد با یک طراح الگو حرفه‌ای مشورت می‌کند تا طرح اولیه را روی کاغذ یا از طریق نرم‌افزارهای کامپیوتری کامل کند. کار طراح الگو بسیار دقیق و پر زحمت است، تناسب پوشاک کامل شده در واقع به دقت آنها بستگی دارد، آنها پس از اطمینان از ابعاد اولیه یک نمونه از لباس می‌سازند تا روی تن یک مدل واقعی تست شود و از درست بودن اندازه و ابعاد آن در عمل هم مطمئن شوند.

میریام چالک ، مالک و مؤسس خانهٔ تجارت خلاقانه  می‌گوید بسیاری از طراحان مد تنها یک مفهوم از مدی که می‌خواهند ایجاد کنند دارند، درطول ساخت و ساز و پیاده‌سازی روی کاغذ تکنیک‌ها و ساختارهای لازم نه در ذهن هستند نه در مفهوم بصری و نه در روند طرح زدن روی کاغذ؛ بنابراین طراح مد نیاز به مشورت با طراح الگو و نمونه ساز دارد تا دریابد که آیا طرحی که روی کاغذ کشیده را می‌توان عملی کرد و به زندگی واقعی آورد یا نه.

تاریخچه

نوشتار اصلی: تاریخچه طراحی مد

 

چارلز فردریک ورث اولین طراح لباس

در قرن نوزدهم میلادی چارلز فردریک ورث با دوختن برچسب نام خود به لباس‌هایی که طراحی می‌کرد زمینه ساز شروع طراحی مد به طور کلی شد. درست پیش از آنکه بزازها مزون‌های لباس (خانه‌های مد) خود را در پاریس برپا کنند و انبوه خیاط‌های شناخته نشده دست به خلاقیت بزنند و مدهای عالی که در دادگاه‌های سلطنتی پوشیده می‌شدند برچیده شوند. موفقیت ورث به طوری بود که او به جای اینکه مانند خیاط‌های دیگر که در گذشته تنها از دستور مشتری پیروی می‌کردند رفتار کند، می‌توانست به مشتریانش دیکته کند چه بپوشند. واژهٔ 'طراح مد' در حقیقت اولین بار برای توصیف او ساخته شد. در حالیکه مقولهٔ پوشاک در هر دورهٔ زمانی توسط دانشگاهیان مورد مطالعه و بررسی قرار گرفته است، تنها خلق پوشاک از سال ۱۸۵۸ به بعد را می‌توان به طور مؤثر طراحی لباس در نظر گرفت.

در همان دوره بود که بسیاری از مزون‌های لباس (خانه‌های مد) شروع به استخدام هنرمندان و نقاش‌ها کردند تا طرح لباس‌ها را بکشند. تصاویر نقاشی شده به مشتری‌ها نشان داده می‌شدند که بسیار ارزان‌تر از نمونه واقعی لباس تولید شده در کارگاه بودند، در صورتی که مشتری‌ها یکی از طراحی‌های آنان را می‌پسندیدند آن لباس را سفارش می‌دادند و خانهٔ مد از این طریق صاحب درآمد می‌شد. به این ترتیب، سنت طراحی لباس به جای ارائهٔ لباس‌های تکمیل شده به عنوان یک کار اقتصادی شروع شد.

یک طراح مشهور جامائیکایی به نام شانون مگی می‌گوید:'طراحی مد عشق و شوری است برخاسته از قلب هنرمند. '

انواع مد

توسط تولیدکنندگان لباس ساخته می‌شوند در سه دستهٔ اصلی قرار می‌گیرند، اگرچه این ممکن است به شاخه‌های فرعی دقیق تری نیز تقسیم شود:

دوخت سفارشی (اوت کوتور) یا تولید انحصاری (طراحی و خیاطی بانوان)

مد پوشاک تا سال ۱۹۵۰، عمدتاً طراحی و ساخت لباس به شکل دوخت سفارشی (روش فرانسوی) و بر اساس اندازه‌هایی بود که مشتری سفارش می‌داد، هر لباس برای یک مشتری خاص طراحی و دوخته می‌شد و برای مشتری‌ها به شکل انحصاری سفارش دوخت گرفته می‌شد، به طور معمول در آن دوره از پارچه‌های گران‌قیمت و با کیفیت بالا استفاده می‌شد و با دقت بسیار بالا به جزئیات و اتمام کار لباس دوخته می‌شد. درنتیجه این کار فرایندی بسیار وقت گیر بود، ظاهر و تناسب لباس به نسبت هزینهٔ مواد و زمان لازم برای دوخت در اولویت قرار داشتند.

پوشاک آماده یا تولید ماشینی

پوشاک آماده لباس‌های ماشینی مرز بین دوخت سفارشی و تولید انبوه هستند، این لباس‌ها برای مشتری‌های مخصوص دوخته نشده‌اند اما دقت زیادی در انتخاب و برش پارچه صورت گرفته است و به منظور تضمین انحصار، این لباس‌ها در مقادیر محدود دوخته شده‌اند. در نتیجه به نسبت گران‌قیمت هستند مجموعه‌های لباس‌های ماشینی معمولاً در هر فصل طی دوره‌ای که به نام هفتهٔ مد شناخته می‌شود توسط خانه‌های مد به عرضهٔ نمایش گذاشته می‌شوند. این پدیده دوبار در سال در سرتاسر شهرها اتفاق می‌افتد. انواع لباس‌هایی که در فصل‌های مد ارائه می‌شوند شامل پوشاک بهار/تابستان، پاییز/زمستان و همچنین لباس‌های راحتی، لباس شنا و لباس عروس هستند.

عمده فروشی یا تولید انبوه

در حال حاضر صنعت مد بیش از هر چیز متکی بر فروش بازار انبوه است. تولید انبوه طالب بیشتری دارد و نیاز طیف گسترده‌ای از مشتریان را برآورده می‌کند. مشاهیر دنیای مد برای هر فصل مد روندهایی را تعیین می‌کنند که بر اساس آن لباس‌های ماشینی تولید می‌شود. آنها اغلب تمام طول یک فصل را صبر می‌کنند تا مطمئن شوند آیا سبک مطرح شده می‌تواند بازار را به دست بگیرد یانه، سپس برای تولید آن ابتکار عمل را به دست می‌گیرند و به منظور صرفه جویی در هزینه و زمان از پارچه‌های ارزان‌تر و تکنیک‌های ساده‌تر برای تولید استفاده می‌کنند که به راحتی می‌تواند توسط یک دستگاه انجام شود. در نتیجه محصول نهایی می‌تواند خیلی ارزان‌تر فروخته شود. یک نوع طراحی وجود دارد که سبک کوچ  نامیده می‌شود و منشأ آن به واژهٔ آلمانی"kitsching" برمی گردد که معنی آن زشت یا به لحاظ زیبایی شناسی ناخوشایند است کوچ همچنین اشاره به نوع پوشش یا نمایش لباس‌هایی دارد که به اصلاح از مد افتاده‌اند، اغلب شلوارهای فاق بلند مربوط به دههٔ ۸۰ میلادی نماد مد کوچ  در نظر گرفته می‌شوند

 

طراحی لباس